Let’s TALK...

De vernieuwde Albert Heijn in Pijnacker

De vernieuwde Albert Heijn in Pijnacker Albert Heijn is dri­ftig aan het vernieuwen. Enkele maanden terug werd de AH XL aan het Gelderlandplein in Amsterdam-Buitenveldert heropend, en afgelopen maand Albert Heijn in Pijnacker, als nieuwe blauwdruk van de wijkwinkel van de toekomst. Op naar Pijnacker.
Bij binnenkomst ziet het er direct anders uit dan wat ik bij Albert Heijn gewend ben. Links van de poortjes ontbreekt de servicebalie, er is alleen een wand met bloemen en planten en een zelfscankassa.
Albert Heijn verkoopt hier geen sigaretten meer, en de andere functies van de servicebalie – zoals die van verkooplocatie van loten en afhaalbalie voor pakketjes – zijn naar de afrekenzone verplaatst. Wel een beetje een kille ontvangst zo, tot mijn eigen verbazing mis ik het dat ik bij binnenkomst Albert Heijn-mensen zie.

Direct na de poortjes beland ik tussen de maaltijdpakketten. Kort geleden nog een presentatie van 1 meter, nu een eiland van 3 x 2 meter aan maaltijdpakketten. Lekker makkelijk variëren met meer dan
vij­ftig verspakketten, vertelt de banner me. Vij­ftig!! Een deel gekoeld, een deel ongekoeld.
Weliswaar behoren daartoe ook de bekende maaltijd- en soeppakketten en de bekroonde pureersoepen, met voorgesneden groente, maar met dat enorme aantal zijn er ook veel nieuwe varianten.
Zoals traybake-pakketten (vroeger noemden we dat gewoon ‘van de bakplaat’), met gesneden groente erin. Zoals oosterse bami, tandoori, quinoa, gyros, wraps en soeppakketten voor champignonsoep en Indonesische soto. Lekker, meer variatie, maar er zijn vast ook klanten die hier een beetje keuzestress van krijgen. Maar duidelijk is: Albert Heijn ‘gaat helemaal voor de pakketten’.

Duidelijk is: Albert Heijn gaat helemaal voor de pakketten“.

Ook op twee andere plekken in de winkel promoot AH de traybakes, met een spaaractie voor ovenschalen. Iets verderop in de winkel tref ik een nieuw assortiment: voor een uitgebreide borrel, waarna je geen avondmaaltijd meer nodig hebt. Twee kanten van het borreleiland worden ingenomen door geheel nieuw assortiment: kleine hapjes, die in de oven of in de magnetron bereid kunnen worden. Op het scherm boven de koeling staan de tips ‘blijf gezellig een hapje meeborrelen’ en ‘zo kan iedereen lekker blijven zitten’. Ofwel borrelhappen die je alleen nog even hoeft­ op te warmen. Op de kop van het eiland mini-burgers, pasteitjes, Indische kipspiesjes, balletjes; om de hoek een schap met Spaanse hapjes en Aziatische borrelspecialiteiten in een diepvriesbak.

Achterin de winkel is de broodpresentatie veranderd. De vloerbroden die in de winkel afgebakken worden, zoals Liefde & Passie, liggen onverpakt in een houten schap tegen de wand. Ziet er mooi uit. Maar onverpakt is ook ongesneden. Een medewerkster vertelt: zo blij­ft het brood langer vers. Als het brood de hele dag gesneden in een plastic zak in het schap ligt, wordt het minder knapperig, dus zo heb je verser brood. Maar als consument moet je het dan wel zelf snijden, het in zo’n zak zien te krijgen en een prijssticker printen van het juiste brood dat je gekocht hebt en deze op de zak plakken. Ik vind het best gedoe, eigenlijk. Zeker als ik vlak voor het avondeten nog even naar binnen zou rennen om wat eten te halen, zou ik daar niet altijd zin in hebben of de tijd voor nemen. De medewerkster vertelt dat er rond dinertijd ook wel een rij ontstaat voor de snijmachines. Ook is er nog wel een puntje van hygiëne: iedereen kan met zijn handen aan het brood zitten. Het is wel een besparing van personeel, dat anders ’s ochtends veel brood staat te snijden, maar ik vraag me af of de voordelen opwegen tegen de nadelen.

Iets verderop staat een diepvrieskast met afbaksnacks, zoet en hartig, voor thuis, zoals kaasbroodjes. Aan het einde van de winkel staat de wand met de pakketkluisjes van Budbee, zoals ook op het Gelderlandplein. Ook hier een wat uitgebreidere drogisterij[1]afdeling, waar ook vitamines, zeepjes van Happy Soaps en doucheproducten van Weleda zijn toegevoegd. In een supermarkt vitamines zonder uitleg, ik vraag me af of dat aanslaat. En die zeepjes en Weleda-flacons zullen een trage omloopsnelheid hebben. Tot slot nog een kast met wat snuisterijen voor thuis, zoals kaarsen, kussentjes en droogbloemen. Hier lijkt Albert Heijn nieuwe producten uit te testen voor het wegvallen van de sigarettenomzet. En dan kom je op het kassaplein. Hier zijn best veel zelfscankassa’s, er staan drie medewerksters te helpen, er is nog maar één traditionele kassa. Je kunt hier ook bij een van de zelfscankassa’s met contant geld betalen. En er is een computer waar je loten voor kansspelen kunt kopen. Vlak voor de uitgang staat een afgesloten kast met diefstalgevoelige producten, zoals scheermesjes en inktcartridges. Een medewerker vertelt: je scant je bankpas, opent de kast, pakt de gewenste producten en die worden dan van je bankrekening afgeschreven. Helaas werkt de kast nog niet, dus ik kan het niet uitproberen. Dat heb je wel ‘s met pilotwinkels, zullen we maar zeggen.

Mijn conclusie: in deze wijkwinkel worden stappen gezet, op het gebied van innovatie op maaltijden en borrel. Natuurlijk is deze AH geen XL waar maaltijden in de keuken van AH vers bereid worden. Babacous of verse warme pizza vind je hier niet. Ook geen ‘To Go-achtig’ assortiment. Er wordt getest om nieuwe groepen toe te voegen als vervanging voor de sigaretten, maar die zie ik nog niet zo snel groot worden. Maar: met die vernieuwingen in maaltijd en borrel maakt Albert Heijn zijn reputatie van ‘king of food’ wel weer waar. Echt verleidelijk. En het wordt naderhand thuis ook goed ontvangen.

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt voor haar column Vleursvloer een supermarkt of levensmiddelenwinkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper.
Reageren? Mail evelyn@ct-company.nl

The Category & Trade Company breidt haar activiteiten uit naar foodservice

Op dinsdag 4 oktober tekenden de partners van The Category & Trade Company (CTC)
en eigenaren Janka Dekker en Minouk Damen van Marketing4Results het contract voor
overname.

Marketing4Results (M4R) heeft zich in de afgelopen jaren gespecialiseerd in het creëren van
de next step op het gebied van category management en trade marketing voor fabrikanten,
grossiers en formules in de foodservice branche.

De synergie van de activiteiten van beide partijen is groot. We voeren dezelfde activiteiten
zoals categorievisies – en plannen, shopperinzichten en buyer persona’s uit alleen dan in
verschillende branches. Deze branches lopen steeds meer in elkaar over.

Francesco Gribling is gestart als associate partner foodservice bij CTC. Met de kennis en
ervaring van Francesco, op het gebied van foodservice, heeft CTC een propositie ontwikkeld
waarmee wij onze klanten kunnen ondersteunen bij hun groeiplannen op foodservice gebied in
de foodservices branche maar ook food, wonen of DHZ, overal waar foodservice relevant is.

Foodservice en food retail lopen steeds meer in elkaar over. CTC gelooft in de omnichannel
customer journey die ervoor gaat zorgen dat de shoppers en de gasten tevreden zijn in de
winkel, onderweg, in het restaurant, op het werk, online, kortom overal waar zij zijn.

Wij zijn dan ook verheugd dat in de afgelopen maanden, in nauwe samenwerking met
oprichters Janka & Minouk (M4R) en Tijn Bresser& Francesco Gribling (CTC), de kennis en
ervaring op het gebied van foodservice een plaats heeft gekregen binnen The Category &
Trade Company.

Zowel CTC als M4R stellen de klant, gast en shopper als uitgangspunt centraal in concepten en
formules om zo meerwaarde en onderscheid te creëren. Dit blijft ook in de toekomst het
fundament van CTC.

Wil jij meer weten over ons aanbod voor foodservice?

Neem dan contact op met Francesco Gribling of Tijn Bresser

De kassaloze Aldi in Utrecht

Eind vorig jaar kwam naar buiten dat Aldi een kassaloze winkel zou openen, in Utrecht. In juli was het dan zo ver. Dus meteen een kijkje genomen. Deze Aldi zit op een druk punt in Utrecht, met veel passanten: op de hoek van de Oudegracht en de Lange Viestraat. Enige voorbereiding om hier boodschappen te kunnen doen is noodzakelijk: je moet de app downloaden, een account aanmaken en je moet over een creditcard beschikken om je account te activeren.

Buiten, aan de pui van de winkel, zie ik een groot billboard met uitleg over hoe het werkt: download de app, shop & go. Er staan ook twee medewerkers buiten die uitleg geven aan passanten. Ik ben er op een zaterdagmiddag. Buiten staan best wel wat mensen naar deze Aldi te kijken en wellicht een account aan te maken. Omdat ik voorbereid ben, kan ik me direct aanmelden om boodschappen te doen via mijn app, en met het scannen van de QR-code gaat het winkelpoortje open.

Deze Aldi is klein, maar omvat wel alle afdelingen. En alle boodschappen kun je direct in je tas stoppen. Groente en fruit zijn voorverpakt of ‘per stuk’. En er zijn items die je nog moet afwegen, zoals bananen. Er komt na het wegen een sticker uit, maar die hoef je niet te scannen. Ik heb ook wat artikelen gepakt en weer teruggezet, om naderhand te kijken of dat goed zou gaan met betalen. Alle afdelingen, zei ik: agf, brood, alle andere versgroepen en dkw. Wel heb ik het idee dat het dkw-aanbod wat kleiner is dan gewoonlijk.

Aan het eind van de winkel is een slijterij. Die zit achter een apart poortje. Voordat je daar naar binnen kunt, controleert een medewerker je leeft­ijd. Je kunt er alleen uit via de uitgang, je kunt niet terug de winkel in, tenminste, niet in hetzelfde boodschappenrondje. Na mijn bezoek aan de slijter scan ik nog een keer de QR-code op mijn telefoon en ik ben klaar.

Vijf minuten later ontvang ik de kassabon op mijn telefoon. Die verbazingwekkend helemaal klopt. Hoe werkt dit alles? Wat we van andere soortgelijke initiatieven al kennen: de vele zwarte schijfjes aan het plafond zijn camera’s. Die registreren dus alle producten die je pakt en eventueel ook weer terugzet. Ook zitten er in alle schappen weegschalen met sensoren die registreren als jij als klant iets pakt. Het voelt wel een beetje raar, om alles in je tas te doen en zonder af te rekenen de winkel weer te verlaten. Maar het scheelt tijd in het afrekenen en het is gemakkelijk.  Is het succesvol? Dat weet ik niet. Op die zaterdagmiddag als ik er ben, ben ik de enige klant.

Ik denk dat er toch wel heel wat drempels zijn: een app downloaden, een account aanmaken en dan moet je ook nog een creditcard hebben. Vooral dat laatste is denk ik in Nederland wel een grote drempel. Het is nog niet zo gemakkelijk om een creditcard te krijgen, zeker niet voor studenten, die in het centrum van Utrecht een groot deel van de shoppers zijn. Het is natuurlijk een pilot, en de automatisering is waarschijnlijk ontwikkeld door een buitenlandse partij. Om met een kassaloze supermarkt als deze in Nederland een breed publiek te bereiken, zal je toch gebruik moeten kunnen maken van een bankpas in plaats van een creditcard. Eigenlijk is het wel vreemd om een kassaloze supermarkt te gaan testen in Nederland, waarbij de consumenten over een betaalmiddel moeten beschikken dat lang niet iedereen heeft­. Dit is toch een fout in de testopzet, vind ik.

Een app downloaden en een account aanmaken, dat zijn slechts eenmalige drempels. Maar in Nederland het bezit van een creditcard als voorwaarde stellen, het is en blij­ raar. Zelfs in het openbaar vervoer in Londen bijvoorbeeld kun je overal betalen met je bankpas of telefoon, en je hoe­ft je niet aan te melden. Dat lijkt me wel nog de volgende stap in gemak. Het is en blijft­ hoe dan ook bijzonder dat Aldi deze test doet.

In Amerika en Engeland heeft­ Amazon soortgelijke levensmiddelenwinkels, Amazon Go. En in Nederland heeft­ Albert Heijn wel een aantal tests gedaan, aanvankelijk met ‘tap to go’ in het Amsterdamse UMC, en met de containerwinkel bij Schiphol waar je met je bankpas in- en uit kunt checken. Maar die twee waren nog niet zo gemakkelijk als deze. De beweegredenen van Aldi ken ik niet, het is echt gemak en dit technologisch hoogstandje van een doorgaans sobere discounter verrast me. Als Aldi meer filialen van deze kassaloze variant gaat openen, kan het wellicht op personeelskosten besparen. Misschien loopt Aldi vooruit op een mogelijk lang aanhoudende schaarste aan personeel. Maar dan nog: bankpas s.v.p. erbij en geen beperking tot een creditcard.

Hoe dan ook, het was een verrassend en prettig bezoek. Zou ik nu vaker naar een Aldi gaan als dat een Aldi Shop & Go zou zijn? Als ik er in de buurt zou wonen wellicht wel, het is gemakkelijk en ook een bijzondere en goede winkelervaring. Ik heb er pruimen, gesneden meloen, stroopwafels en drop gekocht. En deze Aldi komt ook anders op me over dan een ‘gewone’ Aldi. Moderner en makkelijker, en ook makkelijker in de zin van ‘kleine winkel, en dus artikelen sneller gevonden’.

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelenwinkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper.

Reageren? Mail: evelyn@ct-company.nl

Albert Heijn ‘Gelderlandplein’ in het nieuw

Albert Heijn ‘Gelderlandplein’ in het nieuw Het zal niemand ontgaan zijn: de Albert Heijn XL in winkelcentrum Gelderlandplein in Amsterdam-Buitenveldert is vernieuwd. Een iconische winkel, al jarenlang het vlaggenschip van Albert Heijn. Een half jaar geleden is in dit winkelcentrum de 700ste Jumbo geopend, een grote Jumbo City, vol met blurring: een combinatie van versbereide maaltijden, convenience en ‘gewone’ boodschappen. En eerlijk gezegd vond ik het wel weer tijd worden voor een modernisering van deze AH XL.

Als je bij die AH XL aan komt, zie je direct een enorme bloemen- en plantenafdeling. Bijna een oerwoud aan groen. Ik denk meteen: de invloed van Deen. Zoals bekend is Deen opgegaan in AH, Vomar en Dekamarkt, en Deen had bloemen en planten als ‘destinationcategorie’. AH heeft­ die kennis en kunde van Deen ‘overgenomen’. Het resultaat: prachtige planten en boeketten, heel anders dan de bloemen en plantenafdelingen in de reguliere Albert Heijns. Van buitenaf zie je ook het Bakery Café, waar je verse croissants, broodjes, koffie en sapjes en ook warme pizza kunt halen. Daaraan vast, in de winkel zelf, zit de Allerhande Keuken, waar verse maaltijden en pizza’s bereid worden. Ik zie een mooie, professionele pizza-oven in het midden staan en veel medewerkers, in speciale kleding, die de maaltijden bereiden en samenstellen. De pizza’s kun je dus koud én warm kopen, om direct op te eten of thuis in de oven te doen. De prijs voor de warme en gekoelde pizza is voor zover ik kan zien gelijk. Wel kun je bij de pizza die daar gebakken wordt nog zelf je favoriete pizza samenstellen of extra toppings bestellen. Voor de keuken staat een 4 meter lage koeling met pizza’s, ovenmaaltijden en salades.

De ovenmaaltijden zien er goed en ambachtelijk uit. Er ligt een compacte range van 6 maaltijden, waaronder melanzane, burrito’s vega, en asperges met ham en ei. Ook ligt er een assortiment met voorgerechten, 3 voor € 11 euro, kies en mix. Best spannende gerechten, zoals zalm nori rol met doperwtenpuree, of veggie broccoliballetjes met tomatenchutney of veggie empanadas.

Daarnaast staat het nieuwe meubel van Babacous. Vegetarische gerechten uit het Midden-Oosten: salades, dips, mezzes, wraps, verse hummus, bowls en zelfs oosterse pap. Echt vernieuwend, met specerijen, gegrilde groenten, noten, lekker en gezond. Mooi verpakt in kartonnen doosjes met een doorzichtige deksel met een label eraan. Wel redelijk aan de prijs. Maar dat kan wel in het welvarende Buitenveldert, zullen we maar zeggen.

Na de Allerhande Keuken, kom je bij de kant-en-klaarafdeling, waar ook weer pizza’s en maaltijden liggen, maar klaarblijkelijk niet uit de keuken hier. Het prijsniveau is ongeveer gelijk. Ook hier de bapaobroodjes, de kant-en-klare hamburgers, de pannenkoeken, pie en quiches in de koeling. Aansluitend liggen de maaltijdsalades. Al met al een enorme ruimte voor ready to eat- en ready to heat-gerechten. En dan hebben we hier ook nog Sushi Daily en Bam Tuk, ‘Asian street food’.

Op de agf-afdeling: ik vind de presentatie steeds beter worden. Ik vond altijd dat ‘de franchisersfamilie Vos’ (met Albert Heijn-supermarkten in Haarlem, Koog aan de Zaan etc.) daar goed oog voor had en dat is nu ook bij de AH-filialen doorgedrongen: themapresentaties met artikelen uit het seizoen.

Dan komen we (collega Derk is meegegaan) bij de silo’s waar je ‘verpakkingsvrij’ kunt kopen. 6 meter aan silo’s om je zelf meegebrachte verpakking te vullen of daar een plastic potje te pakken. 72 producten in silo’s van noten en zaden, broodbeleg, koffie, rijst, pasta en granen. Mooie gedachte, maar het zelf meenemen van je potje is al vaker geprobeerd en tot nu toe niet geslaagd, en de plastic verpakking hier kopen is niet echt een oplossing. Tot slot, de silo’s staan boven elkaar opgesteld.
De bovenste rij is voor kleine mensen zoals ik bijna niet te bedienen.


Dit concept is nog niet helemaal uitgedokterd: consumenten willen wel verpakkingsvrij, maar willen er niet te veel moeite voor doen. Iets verderop staat een navulstation van Ecover, waar je wasmiddel in je flacon kunt tappen. Misschien is een pilot met Pieter Pot, als gemakkelijk verpakkingsvrij en naar mijn idee ‘bewezen succesvol’, een beter idee? Verderop in de winkel een demo-eiland, met het recept en de producten erbij. Ook veel aankleding en beleving in de winkel, met een levensgrote koe, een wijnvat bij de kaasafdeling, een enorme actiepresentatie met Weber (barbecues, maar ook accessoires, zoals houtskool etc.) en bier, en een ijscowagentje van Little Cow & Cookies.

Tot slot een nieuwe service: je pakketje afhalen en terugsturen in de winkel. Een grote wand met blauwe kluisjes van Budbee. Handig voor de consument, geen personeel nodig, alleen om te vullen wellicht en je hebt de klant wél in de winkel. Alles bij elkaar een mooie nieuwe generatie winkel; meer blurring en/of foodservice-elementen door versbereide gerechten en drankjes voor directe consumptie, een aanzet tot verpakkingsvrij en mooie presentaties.

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelen-winkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper.
Deze column verscheen eerder in de FoodPersonality van juli/aug 2022

CTC breidt haar activiteiten uit naar Foodservice

The Category & Trade Company (CTC) en Marketing4Results hebben een intentieverklaring getekend voor overname. Marketing4Results (M4R) heeft zich in de afgelopen 16 jaar gespecialiseerd in het creëren van de next step op het gebied van category management en trade marketing voor fabrikanten, grossiers en formules in de foodservice branche. De synergie tussen de activiteiten van beide bedrijven is groot.

Deze, voor CTC belangrijke stap, is een logisch vervolg in onze ontwikkeling, omdat foodservice en foodretail steeds meer in elkaar overlopen. 

De aankomende periode willen we gebruiken om relevante inzichten uit de foodservice en foodretail met elkaar te verbinden waarmee wij onze gezamenlijk klanten kunnen helpen bij hun groeiplannen en ons aanbod kunnen verbreden voor foodservice.

Wij hebben ontzettend veel zin om, samen met M4R, de werelden van foodservice en foodretail dichter bij elkaar te brengen voor een next level klantervaring.

Landwaart in Maartensdijk

Landwaart Culinair, een groentewinkel die is uitgegroeid naar een speciaalzaak met landelijke bekendheid. Landwaart is niet nieuw, toch was ik er nog nooit geweest. En naar aanleiding van een presentatie op het LRO/EFMI-congres over de toekomst van supermarkten, dacht ik: ik wil die winkel graag een keer zien. Op naar Maartensdijk, een dorp langs de A28, vlak boven Utrecht.

Als je aankomt, zie je direct winkelwagentjes staan, niet te groot, maar toch opvallend; dat heeft een speciaalzaak doorgaans niet.
Je komt binnen op de agf afdeling, waar groente en fruit van het seizoen groots gepresenteerd staan: asperges en aardbeien. Ook niet één keer trouwens, iets verderop nog een keer asperges, en dan met ham erbij. Maar ook bijvoorbeeld onbewerkte citroenen. De meeste citroenen zijn altijd bespoten, en als je de rasp gebruikt, is dat niet fijn; hier kun je ze echter onbespoten kopen, met de blaadjes er nog aan.

Even verderop in de winkel kom je bij de salades: eenpersoons, meerpersoons… minimaal evenveel keuze als een grote Albert Heijn. En ook salades met eigen receptuur, zoals de ‘Maartensdijkse salade’.
Maar het tweede gedeelte van de winkel vind ik minstens zo verrassend. Een enorme ‘straat’ met grote hoeveelheden verse maaltijden: gepekelde entrecote, sukade, zalmtaartjes, bijzonder en luxe tot pasta, stamppot en quiches. En ook een voorgerecht als Vitello tonnato. Zeer verleidelijk, en van ‘best aan de prijs’ tot goed betaalbaar. Daarachter de patisserie, met stuk voor stuk kunstwerkjes. Ook de bakkerij ziet er prachtig uit en heeft mooie producten, weinig kleine broodjes, maar juist mooie desem- en notenbroden etc.

Alle producten hebben een verhaal
Landwaart Culinair staat voor ‘thuis uit eten’. Begonnen als groentewinkel, opgericht door de vader van Wim Landwaart, de huidige ondernemer. En die is ooit begonnen met maaltijden omdat hij het zonde vond om verse waren weg te gooien, daarom ging hij ze tot maaltijd verwerken. De producten zijn in eerste instantie lekker en gezond, van goede kwaliteit. Alle producten hebben een verhaal: waar ze vandaan komen, hoe ze zijn bereid, wat de ingrediënten zijn. Landwaart koopt graag ‘van dichtbij’, uit de omgeving dus, maar rijdt ook soms naar Noord-Frankrijk om extra smakelijke frambozen te halen. En Landwaart is groots in presenteren, het product is de held. Als er zoveel maaltijden liggen, dan vraag je je wel af: gaat alles op?

Allereerst is het de hele tijd druk als ik er ben, een continue stroom van klanten. Mocht er toch iets overblijven, dan heeft Wim Landwaart een heel kanaal opgebouwd voor ‘de restjes’. Het wordt ingevroren en aangeleverd aan ziekenhuizen en kinderdagverblijven in de buurt. Dus nog steeds wordt er niets weggegooid; geen derving, maar ook geen verspilling.

Wie zijn dan die kopers?
Je ziet alle doelgroepen en leeftijden. Toch richt Landwaart zich met name op de 50+’ers. Een kapitaalkrachtige groep, die niet altijd zin heeft om zelf te koken.

Hoe doet Landwaart dit? Het begint met vakmensen; vakslagers en koks. En liefde voor lekker eten. Maar ook met service en kennis van het personeel in de winkel: zij vertellen met plezier en trots over de producten, hoe je ze moet bereiden. En nu in ‘aspergetijd’ heeft Landwaart ook zo’n aspergeschilmachine in gebruik, die we eerder wel ’s bij enkele supermarktondernemers hebben gezien. Bij de kassa pakt het personeel je spullen voor je in, in een mooie zwarte, stoffen Landwaart-tas.

Het thema van het LRO-/EFMI-congres dat ik bezocht, was: de kansen die foodservice biedt voor de supermarkt. De vraag is: kunnen supermarkten dit ook?

Jumbo Koornneef doet het slim: die koopt producten in bij Landwaart. Landwaart stelt wel eisen aan de verkoop, bijvoorbeeld door de manier van presenteren. Zelf bereiden in de winkel, kan een supermarkt dit? Volgens Wim Landwaart zal dat lastig zijn. Hij kent de supermarkt ook goed, ook al omdat zijn broer een Albert Heijn had. Supermarktmensen werken naar zijn idee te veel ‘vanuit een excel-spreadsheet’, zijn te cijfermatig ingesteld en zijn gericht op efficiency en gestandaardiseerde processen. Dat zit verse bereiding, passie en vakmanschap in de weg. Bij Landwaart kijken ze welke verse groenten nu verwerkt moeten worden tot een maaltijd en gaan er dan iets mee doen. Zonder allerlei administratieve procedures over afschrijven van waren.

Kortom, supermarkten zullen best wat slagen moeten maken voordat ze kunnen wat Landwaart kan. Voor mij is Landwaart een soort ‘Eataly in Nederland’. Uiteraard niet qua winkelgrootte, wel als het om de kwaliteit gaat. Het is wel een van mijn ‘duurste columns’ geworden, zo veel verleidelijke producten heb ik gekocht. Maar we hebben het hele weekend heerlijk gegeten, zonder te hoeven koken.

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelen-winkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper.
Deze column verscheen eerder in de FoodPersonality van mei 2022

Twee proeven in AH ‘Hermitage’ Zaandam

Twee proeven in AH ‘Hermitage’ Zaandam

Terwijl AH de formule ‘Echt Vers’ nog uitrolt, test AH in het filiaal in winkelcentrum ‘Hermitage’ in Zaandam in de luwte enkele nieuwe elementen, gericht op gemak en directe consumptie. Op naar Zaandam om het als shopper te bekijken.

Voor in de winkel, tegenover de servicebalie en nog voor de poortjes, loop ik tegen een groot ‘to go’-achtig meubel aan: zakjes met worteltjes en andere groente, fruit, yoghurtbekers met fruit, wraps, sandwiches, fris- en energiedranken, water, sapjes, salades, koffie en gevulde koek. Voor een snelle koffie, iets lekkers erbij en verse lunch of salade hoef je niet meer de winkel in.
’s Ochtends tussen 7 en 10 is het ‘happy hour’ en betaal je maar € 1,00 voor een kop koffie. Er is een zelfscankassa bij, dus je hoeft ook niet in de rij bij de servicebalie te gaan staan.
Bij Albert Heijn hoorde ik de kreet ‘winkel in, winkel uit’, een antwoord op de behoefte aan directe consumptie of consumptie één of twee uurtjes later. Een behoefte die naar mijn idee
met de GenZ – de jongste volwassenen van nu – alleen maar gaat groeien. Van GenZ wordt gezegd: die denkt niet in kanalen, maar in behoeften en momenten. Daar speelt deze test op in. Ook is het, denk ik, een test om uit te vinden wat je met het entreegebied kunt doen als de sigarettenverkoop in supermarkten verboden wordt.
Even een zijtakje: AH biedt hier negen soorten koffie aan. Begrijpelijk, hoe meer keuze, hoe meer klanten er iets van hun gading vinden. Maar toch. Ik ben altijd het spoor bijster als ik
moet kiezen tussen latte macchiato, koffie verkeerd of een ‘flat white’. Dan val ik terug op ‘doe dan maar een gewone cappuccino’. Zou ik de enige zijn met koffiekeuzestress bij zoveel varianten?
Dan het fruit voor directe consumptie. Die druiven, zijn die nu al gewassen en kan ik ze direct opeten of niet? En bij de fruitsalade zou een vorkje handig zijn, misschien van hout of met een statiegeld vork erbij? Of – denk ik achteraf – heb ik het gewoon ergens over het hoofd gezien?
Als je wél de poortjes doorgaat, de winkel in, staat er naast de agf-afdeling een meterslange koeling, ook gericht op (vrijwel) directe consumptie: fruitsapjes, fruitsalades, rood fruit en druiven. En twee meter Mogu Mogu. Dat is een merk tropische drank, met daarin stukjes fruit of kokos waar je dus op moet kauwen. Ik kende het niet; zou zomaar een trend kunnen worden.

Wat ook opvalt is dat AH steeds meer aandacht aan convenience in combinatie met vers of ultravers besteedt. Direct na de agf staan twee grote koelmeubels, samen net zo groot als de agf-afdeling zelf. Daar stond vroeger het vlees, dat naar de wand verplaatst is. In de meubels: sushi, Japanse frisdranken en producten uit de Allerhande-keuken: maaltijden, pizza’s, vega saladbowls…Op een beeldscherm lees ik ‘de voordeligste afhaal van Nederland’.
Probleempje: de eerste koeling waar ik op afloop, is vrijwel leeg. Wellicht uitverkocht? Om drie uur ’s middags? Of wordt dit nog aangevuld voordat de klanten eind van de middag binnenkomen? Voor mij is het pas na lang kijken duidelijk dat het van die vers bereide maaltijden zijn, die ik bijvoorbeeld in de ‘Allerhande Keuken’ in de AH XL in Nijmegen heb gezien: daar werden ze bereid in een bijbehorende keuken. Ik zie nergens uitleg dat het om vers bereide producten gaat, ik zie ook geen personeel in een keuken.
Vederop zie ik: ‘uit de keukens van Albert Heijn’. Een koeling van vier meter met een keur aan producten, quiche, pannenkoeken, hamburger, hotdogs, pie, foccaccia’s, weer pizza dan en traditionele Hollandse kant-en-klaarmaaltijden zoals stampotten. Hoe de pizza in de koeling verschilt van de pizza’s op de kopstelling, is mij niet duidelijk. Ook het personeel kan me daar geen uitleg over geven, behalve: ‘zou een andere leverancier kunnen zijn’. Hé, aan de andere kant nóg een koeling met producten uit de keukens van Albert Heijn. Daarin soepen, maaltijden en oosterse maaltijden en salades.

AH gaat weer een stap verder in de zoektocht van boodschappen doen naar eten kopen, van zelf bereiden naar ready to heat en ready to eat. Op een Albert Heijn-manier. Efficiënt. Geen zichtbare ambachtelijke bereiding in de winkel, maar goede, gezonde producten, vers of ultravers. Voor mij is het nog wel zoeken in al die koelmeubels, wat is de opbouw en logica? Enige bewegwijzering of andere uitleg zou me kunnen helpen. Als ik gewoon een pizza wil, is die keuze snel gemaakt. Maar als je als klant nou nog niet zomaar weet wat je zou willen eten, hoe maak je dan een keuze in deze omgevallen boekenkast van maaltijden? Geldt hier niet ook een beetje wat ik zelf bij koffie verkeerd, latte macchiato en flat white heb? Het is natuurlijk wel een pilot, dus er zal nog wel geschaafd worden aan het assortiment en de presentatie.

Tot slot loop ik de gangpaden met dkw in en zie ik uitleg over allerlei merkartikelen. Ja, daar betalen die fabrikanten AH voor. Maar waarom zou AH dat niet bij het eigen aanbod maaltijden, quiches, salades etc. kunnen doen? Op de terugweg in de auto schiet me opeens te binnen: zou AH die hele tsunami aan gemak hebben ingedeeld op bereidingswijze? Dus ultravers bij ultravers, vers bij vers? Is het zo ingedeeld dat elke category manager zijn of haar ‘eigen koeling heeft ’? Of krijg ik nu een vlaag van beroepsdeformatie over me heen? Ik zou nu eigenlijk moeten keren en terugrijden naar die AH. Maar dat komt me niet meer uit… Sorry, andere keer weer misschien.

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelenwinkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper. Deze column verscheen eerder in de FoodPersonality van april 2022.

The Category & Trade Company, Utrechtseweg 35, 3811 NA Amersfoort